![]() |
wednesday in love |
![]() |
| Time To Be Loved |
|
بارون
|
|
همه بغضشون گرفته چرا بارون نمياد!؟ |
|
rumi
|
|
" We love: that's why life is full |
|
G*G
|
|
I once loved you so much And for so long. Why did you leave When I did nothing wrong? Your smile was once the sun On a dark, rainy day. It would clear up the sky And keep it from being gray. Your eyes were once the shine Of the world's glowing light. Or were they the twinkling stars That once filled the night? Your hands once had power To give me the softest touch. They'd always give me a slight tingle, Which is why I loved them so much. Your hugs were once the medicine That'd change a frown to cheer. A shiver would run through my body Every time I feel your love near. Your kisses were once the wind, They were fresh and breezy against my face. They were gentle, so gentle, It's something no one will replace. But, now you like someone else, And it's driving me insane. Although it's over for us, The love we had still remains. And so I tell myself... Never again will I cry. You were once everything to me, That I can't deny. But I couldn't keep my promise And broke out in tears. The hours I've cried feel like days, The days feel like years. As I bury my face in the pillow, And cry my heart out and grieve, I've learned to never give away love If love I don't receive. |
|
وقتي بارون چشات ميگه وقت رفتنه
|
|
وقتي بارون چشات ميگه وقت رفتنه وقت حكومت غمو ، حضور گريه منه سكوت گريه نگام ، هنوز به ياد شب عشقت تو قلب و دلم ،داغه و گرمه مث تب تو اين سكوت بی صدا ، بازم دلم از تو رميد خسته و دل شكسته ام ، خالی ام از عشق و اميد اين گريه هميشگی ، مونده تو شبهای من تو اين روزهای بی وفا ، عشق رو تو دادی ياد من اين قلب خسته و نگام ، آخر بی نشونيه ياد نگاه آخرت ، تا ته خط موندنيه صدای آخرين من ،تا تو نيای در نمي ياد تك تك لحظه های من ، فقط تو رو ازم مي خواد |
|
رفتی
|
|
رفتی قبول امابزار به يادت بی يارم تو شب تلخ رفتنت ، دلم هزارتا غصه داشت گونه هام خيس می شدن ، دلم هيچ همدردی نداشت گفته بودم نفسی برام ، میرم تا آخرش نفسی که حرمتم رو بگیره ، می برمش
|
|
تنهایی
|
|
حقيقت تلخ است اما نه به تلخی تنهايی تنهايی سخت است اما نه به سختی جدايی می خواستم اسمتو روی سينه ام خال کوبی کنم اما ترسيدم که صدای قلبم تو رو اذيت کنه |
|
کار مجنون
|
|
کار مجنون عاشق بودن است. این کیفیتی است که او خود خواسته در خویش زنده کرده است. مجنون بودن یک انتخاب است. مجنون ماندن انتخابی سخت تر است. هر جایی که نگاه کنی لیلی موج می زند. اصلا وقتی که مجنونی، دنیا می شود لیلی و این به انتخاب تو بستگی دارد. دنیا لیلی باشد و یا قفسی پر از پلیدی.
هر سر خاری به مجنون ناز دیگر می کند ناقه ی لیلی مگر آهنگ صحرا کرده است؟ |
|
نمی گويم فراموشم مکن هرگز ولی گاهی به ياد آور رفيقی را که ميدانی |
|
تقديم به کسانی که بی هیچ جرمی آهسته تر از ياس به خواب رفته اند ... امشب باران به ميهمانی چشمانم آمده ... خسته ام خسته از همه کس و همه چيز حتی از نفس کشيدن... امروز عقربه های ساعت حادثه را برايم به تصوير کشيدند ... اکنون من با خاطرات نفس گرفته ات زندگی را با آه سردی می نوازم . ٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫ امرسون مي گويد : "مردان بزرگ ، کساني هستند که مي دانند انديشه ها برجهان فرمان مي رانند." انديشه هاي ما سرنوشت ما را رقم مي زنند . آن چه امروز هستيم ، ثمره انديشه هاي ديروز ماست و فردا چيزي جز انديشه هاي امروز ما نيست .شادي و خوشبختي ما ، امکانات و توانايي هاي ما و حتي ميزان موجودي بانکي ما به نوع تفکر ما بستگي دارد .و بدانيد که در بزرگ انديشي و خوش بيني ؛ افسوني نهفته است ! براي رسيدن به هر چيز ، نيازمند ابزاري هستيم و براي موفقيت ، به انديشه هاي استوار نيازمنديم . پس ، از همين حالا شروع کنيد !بزرگ بينديشيد تا بزرگ زندگي کنيد . بزرگي زندگي ، در خوشحالي و کاميابي است . ادموند اسپنسر مي گويد : "اين ذهن ماست که ما را شاد ياناشاد ، بدبخت يا سعادتمند و غني يا فقير مي سازد." هرگز خود را دست کم نگيريد و از همه توان خود براي رسيدن به موفقيت استفاده کنيد. به اين سخن ژرف بينديشيد که : "زندگي کوتاه تر از آن است که بخواهد دست کم گرفته شود." مردم غالبا اين حقيقت بزرگ را از ياد مي برند که براي رسيدن بايد اولين قدم را بردارند و سپس خود را براي برداشتن قدم هاي بعدي آماده کنند . يک روانشناس سوئدي مي گويد : "موفقيت هاي بزرگ هنگامي نصيب ما مي شوند که از شروع هاي کوچک راضي باشيم." همواره بايد به ياد داشته باشيم که :همه راه ها از نخستين گام آغاز مي شود .و اين گام اول است که دشوار است . و در واقع کسي که به پشت در رسيده است ، تقريبا نيمه سخت سفر را پشت سر گذاشته است.
و اکثرا در برداشتن اولين گام دچار ترديد هستيم بي آن که بدانيم چه فسوني در همين گام نخست نهفته است .مساله اينجاست که بيشتر مردم از برداشتن اولين گام پروا دارند و اين بزرگترين خطاي آنهاست . آنتوني رابينز در کتاب به سوي کاميابي معتقد است : "ساختمانمغز و اعصاب افراد بشر کم و بيش شبيه به هم هستند ، پس اگر کسي در نقطه اي از دنيا توانسته است کاري بزرگ انجام دهد ،
ديگري هم که داراي مغز و اعصاب مشابه اوست مي تواند عينا همان کار را انجام دهد و به همان نتيجه برسد ، به شرط آن که ؛ دقيقا از همان راهي که او رفته ، برود و طرز فکر و رفتارش شبيه به او باشد و اين همان مشاهده الگوهاي موفق است."
داشتن اشتباه گرفت . آرزو نمي تواند جاي ايمان را بگيرد .يک روان شناس مي گويد : "همواره سعي کنيد آرمان هاي بزرگ داشته باشيد ، نه آرزوهاي بزرگ." مسلما کسي که معتقد است نمي توان به اين آرزوها رسيد ،قادر نخواهد بود پله هايي را که به اوج موفقيت مي رسند کشف کند .انديشه و رفتار چنين افرادي ، از حد رفتار و انديشه هاي افراد متوسط فراتر نمي رود .
است و هيچ کس ادعا نمي کند که به صرف انديشيدن يا آرزو کردن همه چيزهاي ناممکن ، ممکن مي گردند . اما بزرگ ترين گام براي رسيدن به موفقيت هاي عظيم ، کشف اين حقيقت است که "ايمان قادر است کوه را از جا بلند کند."ايمان در دوران ما حتي مي تواند کارهايي عظيم تر از جابه جايي کوه ها انجام دهد .اگر دانشمندان ما شهامت ، علاقه و ايمان به فتح فضا را نداشتند ،هنوز ماه تسخير نشده بود .
توان گفت که همه چيز از انديشه ها و باورهاي ما ناشي مي شود و برزبان ما جاري مي گردد. بنابراين بايد ذهن و زبان خود را هدايت کنيم زيرا انديشه ، زيربناي عمل است." متاسفانه بسياري از مردم گرايش ناخودآگاهي به شکست دارند ؛ آنها دوست دارند خود را فرسوده ببينند و نشان دهند که به هر دري زده اند و نيرو و انرژي خود را به پايان رسانده اند .طوري حرف مي زنند که گويي از خود دست کشيده اند .اما کافي است نگرش خود را اصلاح کنند و شروع به بهره برداري از امکانات و توانايي هايشان نمايند .در واقع با تغيير نگرش و خودباوري ، به يک ذخيره انرژي استخراج نشده مي رسند ؛ گويي به يک پس انداز دست نخورده و عظيم دست مي يابند .
درعين حال مهمترين ابزار براي رسيدن به موفقيت است .هرگز اجازه ندهيد افکارتان عليه شما به کار افتد ! اجازه ندهيد زبان شما به زيان شما بچرخد ! نيروهاي خود به ويژه ذهن و زبان خود را به خدمت بگيريد و از هرانديشه و هر کلام ، پله اي براي تعالي و پيشرفت خود بسازيد .ذهن انسان کارگاه انديشه است ، کارگاهي که کارش توليد انديشه است .کافي است اسير ياس شويد و با کلمات منفي ، دمار از روزگار خود درآوريد به جاي آن که بگوييد :"امروز ، روز بدي است." بگوييد :" معرکه است و من امروز مي توانم چند کار عقب مانده را جلو بيندازم." بدانيد که ؛ نخستين ايستگاه انديشه ، ايمان داشتن به توانايي هاي خويشتن است . به خود بگوييد که شخص منحصر به فردي هستيد و خود را باور داشته باشيد.چون اگر شما خودتان را باور نکنيد ، براي ديگران نيز مشکل است که شما را آن طور که شايسته است باور داشته باشند .افکار اميد بخش را جايگزين انديشه هاي ياس آور نماييد .وقتي فرصتي به شما روي آورد ، به خود بگوييد :"مي توانم انجامش دهم ." فراموش نکنيد که ايده ها و نقشه هاي بزرگ ، گاه آسانتر از نقشه هاي کوچک هستند!
و هنر تماشا کردن و ديدن را بياموزيد .متاسفانه اکثر مردم تماشاگران خوبي نيستند . در حالي که از مشاهده اطراف خود ، درس هاي ارزنده اي خواهيد آموخت .فرانک تايگر مي گويد : " هنرگوش دادن را فرابگيريد ؛ فرصت ها گاه به آهستگي در مي زنند." همانا خوشبختي بزرگ را بايد پشت لحظه هاي کوچک زندگي صيد کرد .اصول موفقيت را به صورت عادت درآوريد هر چه بيشتر آن ها را تمرين کنيد .
لذتبخش تر از آن نيست که انسان روند رشد خود را طي يک برنامه منظم ببيند و شاهد شکوفايي جوانه هاي اعتماد به نفس و خوش بيني خود باشد.و به راستي هيچ چيز در دنيا لذت بخش تر از آن نيست که دريابيد در مسير موفقيت و سعادت خويش گام برمي داريد. مسافران جاده سبز موفقيت و پيشرفت ؛ لطف حق همسفرتان و سفرتان پرخير و برکت باد ! |
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
| پیوندها |
|
مرا برای عشق ببوس آسمان هوای بوسیدن زمین دارد.... هویج دارین؟ painters چخ کل!!!! سرزمین رویا زندگی علی |
|
RSS
|
|
|